Iedereen droomt wel eens over een eigen onderneming. Sommigen voeren het ook uit. Mij lijkt het absoluut wel wat om een drukkerij te runnen, die op kringlooppapier drukt en inkt op plantaardige basis gebruikt. Duurzaamheid voor alles! Ben benieuwd naar jullie winkeltjes... Tell me your dreams! Uitvoeren hoeft niet persé.... ;-)

 

Op de foto: Bob Crébas. Van hem verscheen het boek "Iedere dag vrij", dat ik met heel veel plezier gelezen heb.

Dit is waarschijnlijk nu al mijn favoriete foto van dit jaar:  

Solveig Heilo, één van de dames van de Noorse band Katzenjammer, kijkt Travel Agent dankbaar aan als hij na afloop van het optreden een t-shirt koopt...

 

Wat hebben we genoten van deze 4 dames! Een knotsgekke mix van folk, balkan, klassiek, pop en zelfs punk. In elk geval een combinatie van stijlen die ik nog nooit eerder heb gehoord. Die originaliteit zorgde woensdagavond voor een onvergetelijk optreden. De vier dames wisselden gedurende het hele concert van instrumenten en leadzang en brachten de nummers met verve.  

 

Dit vind ik één van hun leukste plaatjes. Tijdens het optreden mochten wij als publiek   lekker met het refrein meebrullen.

1. Meel met een beetje zout zeven

 

 

2. 3 minuten kneden!

 

 

3. In folie verpakken en een kwartiertje laten rusten.

 

 

4. Roll it baby! Ongeveer een halve cm dik, en let er wel op dat ie nog in je oven past!

 

 

5. Lekker met tomatenpuree kliederen. :-)

 

 

6. Dan de kaas erop. Waarom raspen als je er ook plakken op kunt leggen?

 

 

7. Salami en ham erop...

 

 

8. Daar zijn ze weer: de champignons!

 

 

9. Niet onbelangrijk: uitjes erbij!

 

 

10. Een beetje (gare) brocolli bovenop voor de kleur, peper en Italiaanse kruiden er overheen strooien en dan een minuutje of twintig in de oven. Als een coctailprikker schoon uit de deeg komt, is de pizza klaar!

 

Het eerste logje op deze site ging over mijn vakantie in Italië...

Sommige dingen kun je misschien op het kabinet afschuiven, maar we kunnen ook heel veel dingen zelf doen. Het punt dat Rutte maakt is toch geen oplossing? Meer wegen creeëren zal het probleem alleen maar vergroten. Wat me bovendien opvalt is dat niemand het voor het milieu opneemt. Onbegrijpelijk! Al dat asfalt kost een heleboel natuur en dat vind ik pas een schande. We hebben wegen genoeg in dit land, er moeten absoluut niet meer bij en we moeten als mensen zélf de verantwoording nemen voor het fileprobleem. Versterking van het openbaar vervoer, carpoolen en meer thuiswerken zijn wat mij betreft veel betere oplossingen dan domweg geld verspillen aan nog meer asfalt.

 

Ik denk dat we sowieso af moeten van het automatisme dat je alleen problemen kunt oplossen door te investeren. Dat is namelijk wat onze politici ons doen geloven, en wat naadloos in onze consumptiemaatschappij past. Soms kun je door logisch na te denken veel meer bereiken. Het is toch een grotere uitdaging om zelf iets te bereiken dat wars is van wat voor invloeden dan ook? Ik ben een beetje bang dat door de fouten in het IPCC-rapport mensen te gemakzuchtig gaan denken over het milieu. Los daarvan vind ik dat we respect moeten tonen voor onze leefwereld, want één ding is zeker: daar kunnen we echt niet zonder!  

 

Voor het eerst in mijn vier jaren als weblogger heb ik een stokje mogen ontvangen, en wel van mijn jongste collega Esmeralda. De opdracht was dat je iets vertelt over je favoriete 'ding', wat dat dan ook mag zijn. Het eerste dat in me opkwam was mijn huis, maar op de één of andere manier vind ik dat een beetje afgezaagd. Dus draaide ik me vanachter de computer om en zag ik mijn DVD-collectie, die door de jaren heen behoorlijk gegroeid is.

Films die ik echt de moeite waard vind, koop ik op DVD. Dan heb je altijd een keer iets achter de hand wanneer er niks op TV is. Bovendien zijn sommige films als een goede wijn: ze worden leuker naarmate je ze vaker ziet. "Jackie Brown", "Scarface" en "Apocalypse now" zullen me niet gauw vervelen, en die heb ik dan ook al heel vaak in de speler gehad.

 

Ik ben redelijk systematisch ingesteld, dus alle titels staan dan ook op volgorde: van "Alien" tot en met "Zombie holocaust". Die laatste film was erg controversieel en dat is eigenlijk ook de reden dat ik hem destijds heb gekocht. Bij de eerste screening werd de regisseur namelijk gearresteerd vanwege het vele geweld dat erin voorkwam. Vooral de scéne waarin een grote schildpad levend wordt gevild viel niet echt in goede aarde.

 

Mijn eerste horrorfilm ("Slugs"), Louis de Funés films die ik vooral in mijn puberteit keek, de Fawlty Towers box, de experimentele films van David Lynch en de gangsterfilms van Scorsese: ik hou er allemaal van. Ben sowieso van de afwisseling, niet alleen wat films betreft... Er ontbreekt trouwens nog een DVD-box van Stanley Kubrick die ik beneden in de kamer heb uitgestald. Enne, er komt nog veul meer bij hoor!

1. Ten eerste de basis-ingrediënten: ui, met knoflook en een heleboel paddo's (champignons, shii-take en oesterzwammen)... Je moet paddestoelen nooit schoonmaken met water, want dan gedragen ze zich als een soort van sponsjes wat ten koste gaat van de smaak. Er zijn borstels voor, maar ik wrijf ze meestal gewoon met de hand schoon...

 

2. Alles hakken, hakken en nog eens hakken!

 

 

3. Paddo's een paar minuten bakken, totdat ze vochtig worden en dan de ui- en knoflooksnippers toevoegen.

 

 

4. Hoplakee, een flinke scheut wijn! Wel de dop eraf doen natuurlijk...    

5. Kippenbouillon (of groentebouillon, wat je maar wil) erbij. Dit kun je gewoon van een bouillonblokje maken... Een minuutje of twintig laten pruttelen...

 

6. Dit is mijn favoriete onderdeel: alles in de blender en even goed mixen tot het een mooie en gladde soep wordt...  

 

 

7. Terug in de pan, en dan verse champignons erbij... Dit is ook het moment om eventueel zout of peper toe te voegen.

 

 

8. Too good to be true: van een hoopje paddo's tot een lekker soepje. Eet ze!

De ingrediënten: prei, aardappel, ui, geraspte kaas en blokjes ham.

 

Allereerst de aardappels in schijfjes snijden en een minuut of acht koken...

 

 

In de tussentijd de prei snijden en de ui snipperen...

 

 

Een minuutje of vijf in de kippenbouillon koken... De geuren komen je al tegemoet!

 

 

Prei met ui afgieten, de ovenschaal invetten en de hamblokjes bovenop de prei leggen...

 

 

Looking nice eh?

 

 

Als de aardappels klaar zijn, giet je ze af (eventueel beetje droogkoken) en leg je ze bovenop de hamblokjes...

 

 

2 eitjes klutsen...

 

 

Ei-mengsel over de aardappels gieten, geraspte kaas er overheen, paar vlokjes boter erop en in de oven. 180 graden, half uurtje, zoiets... Ik let nooit zo op de tijd, gewoon even in de gaten houden is veel beter!

 

 

Half uurtje later... Mikeboy's maag begint steeds meer te knorren...

 

 

Een flinke schep...

 

 

Een beetje atjar en een augurkje er bovenop, en je hebt een heerlijke zure/hartige combinatie. Helaas hebben we nog geen smaak-weblogs, maar neem van mij aan dat dit errug lekker is. En boven alles weer heel simpel om te maken.

 

Evenmin als Bob Dylan was Joe Strummer geen begenadigd zanger. Vooral in de punkdagen met The Clash spuugde hij zijn teksten in de microfoon. Wat je ook van die manier van performen vindt, hij leek elk woord te menen. Hij schreef vooral over minderheden, maar probeerde zijn fans ook het één en ander te leren over bijvoorbeeld de Spaanse burgeroorlog, de Sandinista's en de destructieve kanten van het kapitalisme. Echt een linkse jongen dus, die eigenlijk in zijn hele carriére maar één liefdesliedje heeft geschreven: "Keys to your heart" van zijn band The 101-ers. Dat was dan ook gelijk de eerste en de laatste keer...  

Pa voelt zich nog steeds zo gezond als een vis, des te verwarrender is het om echt te geloven dat hij ernstig ziek is. Je gaat je afvragen hoeveel mensen er rondlopen die ook iets onder de leden hebben zonder dat ze het zelf doorhebben. Het lichaam is een raar iets: soms geeft het seintjes als er iets mis is, en dan kun je op tijd actie ondernemen. Maar in het geval van kanker is het bijna het tegenovergestelde: je voelt het pas als het te laat is.

 

Mijn moeder had al langer klachten, dus toen zij hoorde dat ze kanker had was het een bevestiging van een vermoeden dat ze al lange tijd had. In het geval van mijn vader is het anders. Alle symptomen die een longkankerpatiënt heeft, ontbreken er bij hem: extreem hoesten (met bloed), moeheid en ademhalingsproblemen. De huisarts was ook verbaasd: normaal zien mensen er in zo'n stadium veel slechter uit.

 

De verkooppraatjes in de media over hoe je het risico op kanker kunt verkleinen zijn te gemakkelijk. Gezond leven moet je voor de eer doen, want de kans dat je ziek wordt of dood gaat is daar nauwelijks door te beïnvloeden. Ik was twintig jaar geleden stomverbaasd dat mijn pianolerares op haar 42e kanker bleek te hebben, terwijl ze altijd in de weer was met rijstwafels en zo. Ze leefde juist heel gezond, maar werd toch ziek en overleed niet lang daarna.  

 

Tegelijkertijd vraag ik me wel eens af wat er gebeurt als je kanker niét behandelt. Chemo remt het proces af, wordt er gezegd, maar er is niemand die daarvoor het bewijs kan leveren. Uit de ervaring met mijn moeder weet ik dat het ook onherstelbare schade op je lichaam aanricht. Niet zo gek als je nagaat dat een drupje chemo een brandgat in een tapijt kan veroorzaken.

 

Zoals ik al zei, bij mijn pa blijft het afwachten. Ik wou dat ik het kon wegnemen, ik zou er echt alles voor over hebben. Maar zo zit het leven niet in elkaar.